Με το εμβληματικό τοπίο και τη θέα στα βουνά, η περιοχή Lake District έχει εμπνεύσει ποιητές και καλλιτέχνες εδώ και αιώνες και παρέχει στους επισκέπτες χώρο για εξερεύνηση. Σήμερα, η πεζοπορία, η ορεινή ποδηλασία, η κωπηλασία και η αναρρίχηση την καθιστούν παράδεισο για τους λάτρεις της υπαίθρου.
Πρώτη μέρα. Askham and Pooley bridge
Έφυγα από το σπίτι στις 06.20 για να προλάβω να φθάσω νωρίς στους αγώνες. Πολύ οδήγηση πριν και μετά τους αγώνες.
Άριστη η οργάνωση των αγώνων. Πολυάριθμοι παρκαδόροι βοηθούσαν με το πάρκινγκ εκατοντάδων αυτοκινήτων. Επίσης πάρα πολλοί εθελοντές στην εκκίνηση. Εντελώς επίπεδο το έδαφος δύσκολα ανιχνεύσιμα τα σημεία ελέγχου. Με την άδεια του ιδιοκτήτη της φάρμας τα αυτοκίνητα μπορούσαν να παραμείνουνε τη νύχτα πριν και μετά τον αγώνα. Νερό υπήρχε, αλλά όχι ντουζιέρες.
Στον αγωνιστικό χώρο υπήρχαν πολλές υψηλές φτέρες. Πολλές από τις κοιλότητες του εδάφους περιείχαν ζωικούς λαβύρινθους, έλη και σκουπίδια. Οι δρομείς έπρεπε να αποφύγουν πρόβατα, αγελάδες και άλογα στην περιοχή του αγώνα. Επίσης υπήρχαν τσιμπούρια. Στην πρώτη κατηγορία (21-35 ετων) το μήκος της διαδρομής ήταν 10,9 km. με υψομετρική διαφορά 165 M. Στην δωδέκατη κατηγορία για τους συμμετέχοντες άνω των 65 ετών το μήκος της διαδρομής ήταν 4,9 χλμ. με 40 μ. υψομετρική διαφορά. Στην τελευταία 19η κατηγορία για παιδιά το μήκος της διαδρομής ήταν 1.9 χλμ. Για τους αγώνες με χρώμα κίτρινο ή άσπρο υπήρχε σηματοδότηση εκεί όπου τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά είναι λιγότερο φανερά προκειμένου να βοηθηθούν οι νεαροί συμμετέχοντες.
Την πρώτη μέρα των αγώνων Lake District 5 days orienteering διάλεξα την λάθος πυξίδα που τα έδειχνε τον Βορρά ανάποδα. Αντιστροφή ένδειξης πυξίδας βορρά νότου. Αυτό μου δημιούργησε πολλά προβλήματα άργησα λίγο να το αντιληφθώ και μου κόστισε κυρίως ψυχολογικά.
Πότε μπορεί να γίνει αντιστροφή ένδειξης Βορρά Νότου; Η ένδειξη μιας πυξίδας αντιστρέφεται (δείχνει ανάποδα) επειδή η μαγνητική της βελόνα επηρεάζεται από ισχυρότερο κοντινό μαγνητικό πεδίο, από λάθος τοποθέτηση της μπαταρίας ή αισθητήρα σε ψηφιακή συσκευή, ή λόγω αντιστροφής των μαγνητικών πόλων της Γης.
Συνήθεις Αιτίες Αντιστροφής είναι 1) Κοντινό μέταλλο ή μαγνήτης: Η παρουσία σιδήρου, ηλεκτρικών συσκευών ή άλλου μαγνήτη παραμορφώνει το τοπικό πεδίο και τραβάει τη βελόνα λάθος. 2) Αποδυνάμωση ή απομαγνήτιση: Η βελόνα της πυξίδας έχασε τον σωστό μαγνητισμό της ή μαγνητίστηκε αντίστροφα. 3) Γεωλογική μεταστροφή: Σπάνια στην ιστορία του πλανήτη, οι μαγνητικοί πόλοι της Γης αλλάζουν θέση, κάνοντας τη βελόνα να δείχνει προς τον γεωγραφικό Νότο αντί για τον Βορρά. Στην πραγματικότητα αλλάζουν οι κατευθύνσεις των μαγνητικών ροών στην αντιστροφή των πόλεων. Το μαγνητικό πεδίο της γης παραμένει το ίδιο.
Πιστεύεται ότι η αντιστροφή των μαγνητικών πόλων της Γης συμβαίνει κατά μέσο όρο μια φορά ανά περίπου 200-300 χιλιάδες έτη. Επειδή η τελευταία αντιστροφή μαγνητικών πόλων στον πλανήτη συνέβη πριν από 780 χιλιάδες έτη και επειδή τα τελευταία 180 έτη υπάρχει εξασθένηση του μαγνητικού πεδίου σε ποσοστό περίπου 10% υπάρχει διάχυτη η εντύπωση στην επιστημονική κοινότητα ότι είναι πλέον θέμα λίγου χρόνου για να υπάρξει ξανά μια αντιστροφή. (βλέπε εφημερίδα Ναυτεμπορική
Έχουν διατυπωθεί και διάφορα καταστροφολογικά σενάρια σε περίπτωση αντιστροφής των μαγνητικών πόλων που αναφέρουν γενικευμένα προβλήματα ηλεκτροδότησης, μαζικά μπλακ άουτ μεγάλης διάρκειας και μετατροπή διαφόρων περιοχών της Γης σε αφιλόξενους για τον άνθρωπο τόπους κατοικίας.
Δεύτερη μέρα. Δευτέρα 3 Αυγούστου. Bessyboot
Το να φθάσει κανείς στην αφετηρία και μόνο συνιστούσε ορεινή πεζοπορία καθώς η κλίση του εδάφους ήταν πολύ έντονη. Ακόμη και η ίδια η αφετηρία ήταν σε επικλινές έδαφος. Εκτός από το foot orienteering έπρεπε να κάνω και car orienteering για να βρω που ακριβώς ήταν τα διάφορα κάμπινγκ. Οι αποστάσεις μεταξύ των αγώνων ήταν τεράστιες. Οι δρόμοι κοντά στις πόλεις ασφυκτικά γεμάτοι από αυτοκίνητα. Στην πολή Keswick πηγαίναμε σημειωτόν.
Ο χώρος συγκέντρωσης των αθλητών βρίσκονταν 1 km μακριά από το πάρκινγκ. Η εκκίνηση και ο τερματισμός βρίσκονταν ακόμη μακρύτερα από τον χώρο συγκέντρωσης. Υπήρχαν τρείς διαφορετικές εκκινήσεις. Για τους έμπειρους αθλητές η εκκίνηση ήταν 2,2 χλμ. και 300 μ. υψομετρική ανάβαση πάνω από το χώρο συγκέντρωσης. Έπρεπε να υπολογίσω περίπου 40-50 λεπτά περπάτημα από το χώρο συγκέντρωσης, ο οποίος, όπως είπαμε ήταν ήδη 1 χλμ μακριά από το πάρκινγκ. Άρα συνολικά ο αθλητής έπρεπε να περπατήσει 3,2 χλμ από το αυτοκίνητο του μόνο και μόνο για να φτάσει στο χώρο εκκίνησης. Για τους λιγότερο έμπειρους αθλητές οι αποστάσεις από το χώρο συγκέντρωσης ήταν μικρότερες. Από τον τερματισμό μέχρι το χώρο συγκέντρωσης των αθλητών η απόσταση ήταν άλλα 1,2 χλμ
Επρόκειτο για μία εξαιρετικά δύσκολη διαδρομή ανάμεσα σε γκρεμούς, ρυάκια, ρεματιές, αλπικές λιμνούλες με πολύ έντονο ανάγλυφο. Κατάφερα να τερματίσω και έμεινα ικανοποιημένος αν και έκανα αρκετά λάθη προσανατολισμού. Με πολλούς αθλητικούς τραυματισμούς από το παρελθόν δεν είχα απαιτήσεις για καλό χρόνο.
Χαρακτηριστικό της δυσκολίας του εδάφους ήταν ο σοβαρός τραυματισμός μίας αθλήτριας. Άκουσα το σφύριγμα από τη σφυρίχτρα της που καλούσε σε βοήθεια. Όπως μας είπε η αθλητρια πάτησε μία καλυμμένη λακούβα στο έδαφος. Το ένα της πόδι βούλιαξε μέσα σε τρύπα και έπαθε σοβαρή ζημιά. Αργότερα εμφανίστηκε ελικόπτερο στην περιοχή. Μετά τον αγώνα είδα και ένα νοσοκομειακό με σειρήνα. Οι συμμετέχοντες ρωτούσαν τους ο ένας τον άλλο ποιος έχει τηλέφωνο. Από το τηλέφωνο προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με τις πρώτες βοήθειες καθώς και με την αστυνομία αλλά δεν έπιανε σήμα. Εκεί καθυστέρησα αρκετά. Τελικά οι δρομείς που είδαν το περιστατικό και τερμάτισαν ειδοποίησαν τις πρώτες βοήθειες.
Εν κατακλείδι αναφέρω ότι για τις κόκκινες διαδρομές χρησιμοποιήθηκε ένα ψηλό οροπέδιο γύρω από την κορυφή Bessyboot. Ήταν μία βραχώδης περιοχή με πολύπλοκες λεπτομερείς ισοϋψείς, αρκετά βράχια, έλη και λιμνούλες στην περιοχή η οποία είχε υψόμετρο άνω από τα 600 M.
Τρίτη μέρα αγώνων. Τρίτη 4 Αυγούστου. Yewdale fell κοντά στο Coniston,
Από το βράδυ έβρεχε συνεχώς. Μέσα στο αντίσκηνο άκουγα τη βροχή να δυναμώνει. Όλη νύχτα έβρεχε ασταμάτητα. Παρέμεινα μέσα στο αντίσκηνο 9,5 ώρες -κάτι εντελώς ασυνήθιστο- και δεν έβγαινα για να μην γίνω «παπάκι» κατά το κοινώς λεγόμενο. Τελικά το πήρα απόφαση βγήκα από το αντίσκηνο και συνειδητοποίησα πλέον για τα καλά ότι το προηγούμενο βράδυ είχα κατασκηνώσει σε λάθος κάμπινγκ! Ρώτησα και με έστειλαν λάθος κάμπινγκ. Άρχισα να ψάχνω πέρα δώθε στην περιοχή και τελικά ανακάλυψα το σωστό κάμπινγκ που είχα ήδη προπληρώσει. Ήταν ένα χωράφι χωρίς ντουζιέρα! Πέντε μεταφερόμενες τουαλέτες και μία υδροφόρα. Πληρώνεις αδρά για πολύ βασικές ανάγκες.
Αφού έστησα εκ νέου το αντίσκηνο άρχισα να περπατάω μία ώρα υπό συνεχή βροχή για να φθάσω στον χώρο συγκέντρωσης αθλητών. Το πρωί είχα κάποιες αμφιβολίες αν έπρεπε να συμμετάσχω στον αγώνα υπό συνεχή βροχή και ομίχλη. Βέβαια από τον κλασσικό αθλητισμό είχαν μάθει να μην τα παρατάω ποτέ ανεξαρτήτως αποτελέσματος, κατάταξης, επαρκούς προετοιμασίας κλπ. Όταν μπαίνεις στον χορό χορεύεις. Όσοι πήγαν με το αυτοκίνητο υπέφεραν σε πολύ στενό δρόμο. Τους προσπέρασα όλους με τα πόδια, αυτοί οδηγούσαν με ταχύτητα χελώνας. Το είχα προβλέψει. Φθάνοντας στον χώρο συγκέντρωσης των αθλητών είχα αλλά 20-25 αγωνιώδη λεπτά μέσα σε λασπωμένα μονοπάτια για να φθάσω στην αφετηρία. Φορούσα όχι αθλητικά παπούτσια αλλά μπότες ορειβασίας που και αυτές γλιστρούσαν μέσα στη λάσπη. Η απόσταση από την αφετηρία μέχρι τον χώρο συγκέντρωσης των αθλητών ήταν άλλα 1,6 χλμ με 130 μ υψομετρική διαφορά. Το μονοπάτι ήταν καλυμμένο με λάσπη. Βρισκόμασταν περίπου 300-450 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ξεκινήσαμε το αγώνα υπό συνεχή βροχή και ομίχλη στα ψηλά. Δεν με ενδιέφερε ο χρόνος, μόνο πως θα τερματίσω. Με πολλούς αθλητικούς τραυματισμούς από το παρελθόν δεν είχα απαιτήσεις για καλό χρόνο. Τελικά τα κατάφερα σχετικά καλά, δεν μπερδεύτηκα παρά μόνο σε ένα σημείο και έμεινα ικανοποιημένος. Η περιοχή ήταν ανοιχτή μέν αλλά χωρίς μονοπάτια και γεμάτη έλη τον χειμώνα. Όπως έγραψαν και οι διοργανωτές «οι φτέρες ήταν ιδιαίτερα ψηλές αυτή τη χρονιά και η πρόσβαση ανάμεσα στις φτέρες είναι δύσκολη». Ευτυχώς η ξηρασία των τελευταίων ημερών κρατούσε τα έλη στεγνά. Αν είχε βρέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Από τις αποστάσεις κανείς δεν μπορεί να καταλάβει εύκολα τη διαφορά μεταξύ κλασικού αθλητισμού και αγωνιστικού προσανατολισμού. Όπως μου είπε ο γιος μου που δοκίμασε το άθλημα «εάν περπατήσεις στη διαδρομή, τερματίζεις σε μία ώρα εάν τρέξεις στον αγώνα κάνεις δύο ώρες»! Δήλωση οξύμωρη αλλά αληθινή για πολλούς κυρίως αρχάριους. Η απόσταση στην κατηγορία ελίτ ήταν 8,1 χλμ με 460 μ. υψομετρική διαφορά. Στην δωδέκατη κατηγορία η απόσταση ήταν 3,5 χλμ με180 μ. υψομετρική διαφορά. Υπήρχαν 19 διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες.
Θα πρέπει να βλέπουμε τις δυσκολίες ενός αγώνα σαν μία προσωπική πρόκληση για να βελτιωθούμε. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πρέπει να διώξουμε άλλες σκέψεις και να συγκεντρωθούμε στο παρόν. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για μία πιθανή αποτυχία. Παράλληλα πρέπει να γνωρίζουμε τα όρια μας και να σεβόμαστε το σώμα μας. Αλλά πλέον είχα προσπεράσει τα όρια μου και αυτό μου κόστισε βαρύ τραυματισμό από τους αλλεπάλληλους αγώνες
Ανάλυση αγώνα
Από το δεύτερο ως το τρίτο σημείο ελέγχου που είναι μία προεσοχή- μια εσοχή ισοϋψών- πηγαίνω πάνω από το λόφο αριστερά από τα γκρέμια. για να το εντοπίσω. Από το 3ο προς στο 4ο σημείο υπάρχει έλος. Υπό χειμερινές συνθήκες, αυτό θα ήταν αδύνατο. Αλλά λόγω της ξηρασίας περνάω σχεδόν κάθετα. Από το τέταρτο στο πέμπτο σημείο με βοηθάει πάρα πολύ προσανατολισμό η ύπαρξη ενός γκρεμού στα δεξιά μου. Στη μέση περίπου της απόστασης και δεξιά βλέπω στον χάρτη έναν γκρεμό. Παίρνω ξανά αζιμούθιο ψάχνω δεξιά και αριστερά πριν βρω το πέμπτο σημείο που είναι ένας βράχος. Η απόσταση είναι 450 μέτρα. Το έκτο σημείο είναι σχεδόν μία προεσοχή και σχεδόν αόρατη.Από το έβδομο προς το όγδοο σημείο κινούμαι γρήγορα μέσα στο αποξηραμένο έλος. εντοπίζοντας πολύ εύκολα τους λοφίσκους που προεξέχουν πάνω από την επίπεδη επιφάνεια. Δυσκολεύομαι όμως να εντοπίσω μια μικρή ρεματιά που υπάρχει μεταξύ λοφίσκων όπου και χάνω πολύτιμο χρόνο. Όπως αναφέρεται στον επίσημο κανονισμό της διεθνούς Ομοσπονδίας το γεωγραφικό αυτό σύμβολο που απεικονίζεται με αλλεπάλληλες βουλίτσες …… είναι πολύ στενό για να απεικονιστεί πάνω στο χάρτη ως πραγματικό έλος. Το δέκατο και ενδέκατο σημείο είναι εύκολο να βρεθούν. Επειδή βρίσκονται αριστερά από το μονοπάτι. Μια εξαιρετικά δύσκολη μέρα που με πήγε πολύ πίσω από άποψη υγείας.
Τέταρτη μέρα αγώνων. Πέμπτη 6 Αυγούστου δάσος Bigland.
Μετά τον τραυματισμό μου αποσύρθηκα από τους αγώνες και με αντικατέστησε ο γιος μου. Ο αγώνας διεξήχθηκε μέσα στο δάσος Bigland κοντά στο χωριό Haverthwaite.
Όπως είχαν περιγράψει οι διοργανωτές:
«Υπάρχουν σημεία με περιορισμένη ορατότητα και δυσκολία στην κίνηση λόγω της έντονης βλάστησης στοιχεία που ενδέχεται να έχει αξιοποιήσει ο σχεδιαστής των διαδρομών. Τα ξέφωτα του δάσους είναι αναπόφευκτα καλυμμένα με φτέρες, γεγονός που καλό είναι να λάβετε υπόψη κατά την επιλογή της διαδρομής σας. Στο κεντρικό μονοπάτι της περιοχής υπάρχει ένας περιφραγμένος χώρος εκτροφής πτηνών. Oρισμένες διαδρομές περνάνε κοντά. Παρακαλούμε να μην τρέχετε στο μονοπάτι που γειτνιάζει με τον χώρο αυτό, καθώς η κίνηση τρομάζει τα πτηνά. Η συγκεκριμένη περιοχή θεωρείται εκτός ορίων αγώνα. Η ανάπτυξη της φτέρης ήταν ιδιαίτερα έντονη φέτος στις χαμηλότερες πλαγιές, επηρεάζοντας σε κάποιο βαθμό τη χάραξη των διαδρομών. Αν βρεθείτε να διασχίζετε πυκνές φτέρες που φτάνουν σε ύψος το κεφάλι σας, είναι πολύ πιθανό να μην ακολουθείτε τη βέλτιστη διαδρομή! Όλες οι διαδρομές εκτυλίσσονται σε δασώδη περιοχή». Το μήκος της πρώτης διαδρομής ήταν 5,2 χιλιόμετρα, ενώ το μήκος της 12ης διαδρομής είναι 2,4 χιλιόμετρα».
Ανάλυση τμήματος της διαδρομής.
Από το έκτο σημεία το οποίο είναι ένας γκρεμός τριών μέτρων ως το έβδομο σημείο που είναι ένας γκρεμός δυο μέτρων ο δρομέας στοχεύει την ευθεία με το αζιμούθιο. Βεβαίως, αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιτευχθεί μέσα σε ένα πυκνό δάσος. Η απόσταση είναι μόνο 375 μ. αλλά μέσα στο δάσος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συνεπώς ο δρομέας όσο κι αν προσπαθεί δεν μπορεί να ακολουθήσει το αζιμούθιο. Κάλλιστα θα μπορούσε να στοχεύσει εσκεμμένα στην αριστερή μεριά των μονοπατιών έτσι ώστε όταν βρεθεί στο μονοπάτι να ξέρει ότι πρέπει να πάει δεξιά για να βρει τη διασταύρωση των μονοπατιών. Κατευθυνόμενος στην ευθεία δεν βρίσκει τη διασταύρωση των μονοπατιών και όταν βρει κάποιο μονοπάτι δεν ξέρει αν θα πρέπει να στρίψει αριστερά ή δεξιά για να βρει τη διασταύρωση. Από τη διασταύρωση και μετά τα πράγματα είναι πιο εύκολα για να στοχεύσει το σημείο ελέγχου το οποίο σημειωτέον είναι μπροστά από έναν φράχτη.
Πέμπτη μέρα αγώνων. Παρασκευή 7 Αυγούστου Hampsfell
Εξαιρετική θέα tης περιοχής Morecombe bay. Πολλοί φράχτες μέσα στο δάσος. Ο γιος μου τα κατάφερε καλύτερα από την προηγουμένη μέρα καθώς είχε εξοικειωθεί με τη διαδικασία και τα γεωγραφικά σύμβολα. Στην επιστροφή για το σπίτι φοβερή κίνηση στον αυτοκινητόδρομο. Και οι τέσσερις λωρίδες ήταν φρακαρισμένες για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γενικά σχόλια
Οι συμμετέχοντες στους αγώνες orienteering προέρχονται από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα της Βρετανικής κοινωνίας. Δεν είδα ούτε έναν έγχρωμο δρομέα να συμμετέχει.
Ενώ καθόμουν στο αυτοκίνητο άκουγα την συζήτηση τριών Βρετανών να μιλάνε για τις προσεχείς διακοπές τους στα νησιά Σύμη, Χάλκη, Τήλο! Γνωρίζουν λεπτομέρειες για την ναυσιπλοΐα καθώς και για τη θερμοκρασία που επικρατεί εκεί κάθε μήνα. Δυστυχώς οι Έλληνες έχουν γίνει τα γκαρσόνια των πλουσίων Ευρωπαίων τουριστών.
Υπήρχε μεγάλη αναμονή για την εκκίνηση στον αγώνα Μερικές φορές η εκκίνηση ήταν στις 01:00 το μεσημέρι. Οπότε ο δρομέας δεν ξέρει τι να κάνει το πρωί για να περάσει η ώρα.
Μεγάλη κυκλοφοριακή κίνηση στους μικρούς δρόμους γύρω από τουριστικά θέατρα. Και ενώ βρισκόμασταν στο αποκορύφωμα του καλοκαιριού, τουριστικά διώροφα λεωφορεία κυκλοφορούσαν σε στενούς δρόμους και δημιουργούσαν κομφούζιο.
Η έλλειψη μιας ντουζιέρας στα κάμπινγκ ήταν μεγάλο πρόβλημα γιατί θέλαμε να πλυθούμε μετά από την ένταση του αγώνα. Έτσι καταφύγαμε μέσα σε ρεματιές και άλση. για να κάνουμε ένα ντους.
Ο υποφαινόμενος είχε καλέσει ανοιχτά όσους Έλληνες με σχετική εμπειρία στο άθλημα επιθυμούσαν να συμμετάσχουν να επικοινωνήσουν με τον υπογράφοντα. Επειδή οι αγώνες καλυπταν μία τεράστια περιοχή οι μετακινήσεις από αγώνα σε αγώνα δεν μπορούσαν να γίνουν χωρίς αυτοκίνητα. Ο υποφαινόμενος προσφέρθηκε να τους μεταφέρει δωρεάν από τον έναν τόπο αγώνα στον επόμενο και για μια ολόκληρη εβδομάδα. Επίσης η διαμονή σε καταλύματα είναι πάρα πολύ ακριβή στην Αγγλία. Για το λόγο αυτό θα μέναμε σε κάμπινγκ. Ο υποφαινόμενος παρείχε δωρεάν αντίσκηνα για 2-3 άτομα προκειμένου να εξασφαλιστεί ο ύπνος. Επρόκειτο για μια μοναδική εμπειρία. Ο υποφαινόμενος θα τους παραλάμβανε από το αεροδρόμιο του Manchester και θα τους μετέφερε στον τόπο των αγώνων, μία προσφορά διόλου ευκαταφρόνητη σε μεταφορική αξία. Δεν εμφανίσθηκε κανείς.
